GÖRÜNMEZ BİLDİM BEN KENDİMİ

İlk yazım ve muhtemelen vasat(vasat ortalama demek ama bende çıtanın altını çağrıştırıyor söyleyiş bakımından) bir şey ortaya çıkaracağım. 
Sonunun nereye gideceği hakkında fikrim olmayan bir yazıya başlamış bulunmaktayım. Paldır küldür yazacağım artık.


Sebatla yer edinmeye çalışan ama elzem olmayan herhangi bir şey gibiyim. Başta kırmızı tükenmez kalemle altini çizdiğimi sandığım çizgilerimi ve kendimi şeffaf çizmişim çünkü. Kalın halatlara sıkı gemici düğümleri atıp garantide sandığım fikirlerimi bir adi misinada sallandırmışım. Halimden igreniyorum,evet. Bundandir esamesi okunmazlığım,engini kendime sınır atayışım.Kayıtsızım henüz, epey sığlaştım tamam da kıymetli gelmeden değişmemem lazım.

...

Bilen bilir kıymetliye görünmez oluşunun ne denli dayanılmaz olduğunu, ücrasında olmak da o denli sarsıcı işte . Her iki mamülü de ustaca eritip karıştırdım, alıştırdım içime de doğrultamadım bir türlü kendimi ah şu eklemlerimden. Bir cins-i latif var olmalıydı çünkü şuursuzca sindirdiğim hayati bir yerlerimde. Var ve gerçekten hala orda olmalıydı henüz çehresini belleğimden atamamışken. Kaybını dillendirmemişsem ulu orta ve henüz 'acı kaybımız' dememişsem dost sohbetinde, sivrilip deşiyorsa istemsizce bilenmemişliğine rağmen hala bir yerlerde var olmalıydı. Vardı var olmasına sabra şayan var olası kendileri. Kibrini sıyırmadiysa hala yok olsundu.